Veel mensen hechten veel waarde aan hun kopje koffie in de ochtend. En we gaan je niet vertellen dat je daarmee moet stoppen. Sterker nog, matig cafeïnegebruik wordtgeassocieerd met een lager risico op verschillende ziekten, waaronder diabetes type 2, hartziekten en bepaalde vormen van kanker.
Als je na je kopje koffie (of twee) in de ochtend ’s nog een latte bij de lunch drinkt en misschien wel een cappuccino in de middag of avond, is het belangrijk om te weten hoe cafeïne je slaapkwaliteit beïnvloedt.
Blijf lezen om te ontdekken hoe cafeïne de slaapgegevens van Oura-leden beïnvloedt, welke factoren bepalen hoe je lichaam cafeïne verwerkt en hoe je je kopje koffie zo kunt timen dat het je slaap niet verstoort
Hoe cafeïne de slaap van Oura-leden beïnvloedt
In de gegevens van Oura-leden zien we een vrij duidelijk verschil wanneer leden ‘cafeïne’ taggen in vergelijking met een dag waarop ze ‘cafeïne’ niet taggen. Volgens geaggregeerde en geanonimiseerde ledengegevens van januari tot juni 2025 hebben deze leden het volgende ervaren:
- 49 minuten minder totale slaaptijd
- 6,4 minuten minder remslaap
- 23 minuten minder lichte slaap
- 9,2 minuten minder diepe slaap
- 8,2 punten lagere slaapscore
GERELATEERD: Wat zijn de gevolgen van alcohol voor Oura-leden?
De invloed van cafeïne op je slaapcyclus
De delicate slaap-waakcyclus van je lichaam, die voornamelijk wordt gereguleerd door je 24-uurs circadiaans ritme en een aanvullend slaapdruksysteem, is zeer gevoelig voor verstoring door cafeïne.
Cafeïne maakt je alert door je hersenen te misleiden: het passeert de bloed-hersenbarrière en blokkeert adenosine, een belangrijke molecuul in de hersenen (neurotransmitter) die slaap signaleert.
Hoe langer je wakker bent, hoe meer adenosine zich doorgaans ophoopt in je hersenen, waardoor slaapdruk wordt opgebouwd. Het bindt zich aan receptoren en stuurt een signaal door je hele lichaam: “Ga nu slapen!” Wanneer je eindelijk in slaap valt, verdwijnt dat signaal en wordt je adenosinegehalte weer teruggezet.
Maar wanneer cafeïne de hersenen binnendringt, “past” het in deze zelfde receptoren, waardoor adenosine niet kan binden. Hierdoor registreren je hersenen ten onrechte dat het minder lang wakker is geweest, waardoor je je alerter voelt en minder slaperig.


Wanneer cafeïne eindelijk je lichaam verlaat, kun je een “cafeïnecrash” ervaren. Dit komt omdat alle geblokkeerde adenosine zich heeft opgehoopt en zodra de cafeïne verdwijnt, bindt het zich in één keer aan die receptoren, wat leidt tot een intense golf van slaperigheid.
De intensiteit van deze ervaring – en hoe snel dit gebeurt – verschilt sterk per persoon, omdat cafeïne bij iedereen in een ander tempo uit het lichaam verdwijnt.
GERELATEERD: Is het verstandig om je cafeïne in de ochtend uit te stellen?
Halveringstijd van cafeïne: hoe lang blijft cafeïne in je lichaam?
De halfwaardetijd van cafeïne geeft aan hoe lang het duurt voordat je lichaam de helft van de cafeïne heeft afgebroken. Het is belangrijk om dit te begrijpen om ’s nachts goed te kunnen slapen.
Cafeïne heeft een typische halfwaardetijd van 3 tot 7 uur. Er kunnen echter individuele verschillen optreden en de halfwaardetijd kan variëren van 1,5 tot 9,5 uur, met een gemiddelde van ongeveer 5 uur.
Dus als je om 15.00 uur een kopje koffie drinkt, heb je om 20.00 uur pas de helft van die cafeïne afgebroken. De andere helft circuleert nog steeds actief in je lichaam en beïnvloedt hoe snel je in slaap valt en je slaapstructuur (je vermogen om alle slaapfasen te doorlopen).
Als je een trage stofwisseling hebt, kan dat effect zelfs nog langer aanhouden.
De verwerking van cafeïne: heb jij een snelle of trage stofwisseling?
Heb je je ooit afgevraagd waarom je vriend na het eten een espresso kan drinken en vervolgens slaapt als een roos, terwijl jij na een latte tijdens de lunch naar het plafond ligt te staren? Je vermogen om cafeïne te verdragen hangt niet alleen af van hoeveel je drinkt, maar is ook biologisch bepaald.
Van erfelijkheid tot hormonen en levensstijl, verschillende factoren bepalen hoe lang cafeïne in je lichaam blijft en hoe het je slaap beïnvloedt:
Genetische factoren
Je genen spelen een sleutelrol in hoe je lichaam cafeïne afbreekt. Het belangrijkste betrokken gen is CYP1A2. Dit gen beïnvloedt de activiteit van een enzym in je lever dat verantwoordelijk is voor het afbreken van cafeïne. Mensen met een variant van dit gen produceren minder van het enzym, wat betekent dat ze cafeïne langzamer afbreken. Deze mensen worden vaak trage metaboliseerders genoemd.
Ongeveer de helft van de bevolking draagt deze langzamer metaboliserende variant, die de halfwaardetijd van cafeïne aanzienlijk kan verlengen, soms tot 10 uur of meer.
Aan de andere kant breken snelle metaboliseerders cafeïne sneller af, waardoor het sneller uit hun systeem verdwijnt en ze vaak later op de dag koffie kunnen drinken met minder slaap-gerelateerde bijwerkingen.
Inzicht in je genetische gevoeligheid voor cafeïne is niet alleen nuttig voor je slaap, maar heeft ook invloed op je algehele gezondheid. Onderzoek toont aan dat trage metaboliseerders mogelijk een verhoogd risico op hart- en vaatziekten lopen als ze veel cafeïne binnenkrijgen, vooral uit koffie.
Hormonen, anticonceptie en de effecten van cafeïne op je slaap
Hormonen kunnen een aanzienlijke invloed hebben op hoe je lichaam cafeïne verwerkt.
Menstruatiecyclus
Bij vrouwen lijkt oestrogeen het afbreken van cafeïne te vertragen door het CYP1A2-enzym te remmen. Dit betekent dat cafeïne tijdens bepaalde fasen van de menstruatiecyclus, met name de luteale fase wanneer de niveaus van oestrogeen en progesteron hoger zijn, langer in het lichaam kan blijven en een sterker effect op de slaap kan hebben.
| Tip voor leden: Krijg inzicht in alle fasen van je cyclus met Oura’s Cyclusinzichten. |
Anticonceptie
Dit effect is nog sterker bij vrouwen die orale anticonceptie gebruiken. Onderzoek toont aan dat de halveringstijd van cafeïne kan verdubbelen bij vrouwen die hormonale anticonceptie gebruiken. Soms loopt dit op van de gebruikelijke 5-7 uur tot meer dan 10 uur. Hierdoor kan zelfs een bescheiden dosis cafeïne in de middag je slaap verstoren.
Zwangerschap
Zwangerschap is een andere belangrijke hormonale toestand die de manier beïnvloedt waarop je lichaam cafeïne verwerkt. Tijdens de zwangerschap, vooral in het derde trimester, wordt de afbraak van cafeïne aanzienlijk vertraagd. De halveringstijd kan oplopen tot 11-18 uur, waardoor zowel de stimulerende effecten als de mogelijke impact op de ontwikkeling van de foetus toenemen. Daarom wordt een limiet aanbevolen van 200 mg per dag tijdens de zwangerschap.
LEES VERDER: 9 koffie-alternatieven om tijdens de zwangerschap te proberen
Andere factoren
Naast erfelijkheid en hormonen kunnen verschillende andere factoren invloed hebben op hoe snel je lichaam cafeïne afbreekt:
| Factor | Hoe het de stofwisseling beïnvloedt |
| Leeftijd | Cafeïne wordt meestal langzamer afgebroken naarmate je ouder wordt, vooral bij oudere volwassenen. |
| Leverfunctie | Leverziekte of verminderde leverfunctie vermindert de afbraak van cafeïne. |
| Roken | Verhoogt de activiteit van het CYP1A2-enzym, waardoor de snelheid waarmee cafeïne wordt afgebroken toeneemt met tot wel 50%. |
| Voedingspatroon | Kruisbloemige groenten (zoals broccoli en boerenkool) kunnen de CYP1A2-activiteit verhogen. |
| Medicijnen | Bepaalde medicijnen (bijv. fluvoxamine, cimetidine) remmen de afbraak van cafeïne; andere versnellen het juist weer. |
| Alcoholgebruik | Alcohol remt de afbraak van cafeïne door de activiteit van CYP1A2 te verminderen. Onderzoek toont aan dat alcoholconsumptie van 50 gram per dag de halfwaardetijd van cafeïne met 72% verlengt en de afbraak van cafeïne met 36% verlaagt. |
| Chronische stress | Stress kan het stressresponsysteem van het lichaam ontregelen, met name de HPA-as, wat leidt tot een verhoogde cortisolproductie. Dit kan op zijn beurt invloed hebben op hoe cafeïne wordt verwerkt, waardoor de effecten mogelijk langer aanhouden of intenser worden. |
Wanneer moet je stoppen met cafeïne voor een betere nachtrust?

Er is geen eenduidig antwoord op de vraag wanneer je moet stoppen met het drinken van cafeïne, maar de timing is belangrijker dan je denkt. Omdat de halfwaardetijd van cafeïne varieert van 5 tot 7 uur (en zelfs langer voor trage metaboliseerders), kan die cappuccino in de late namiddag nog steeds in je systeem zitten tegen bedtijd, waardoor zowel je vermogen om in slaap te vallen als je slaapkwaliteit wordt verstoord.
Slaaponderzoekers en artsen raden over het algemeen aan om minstens 8-10 uur voor je bedtijd geen cafeïne meer te consumeren. Voor de meeste mensen betekent dit dat je na 14.00 uur geen cafeïne meer moet nemen, en zelfs nog eerder als je er extra gevoelig voor bent of vaak moeite hebt met in slaap vallen.
Zelfs kleine hoeveelheden cafeïne (zoals een stukje pure chocolade of een kopje groene thee) kunnen het vermogen van je lichaam om adenosine aan te maken en erop te reageren verstoren. Adenosine is het molecuul dat gedurende de dag slaapdruk opbouwt.
LEES VERDER: 8 voedingsmiddelen en drankjes voor een betere nachtrust (en 4 die je beter kunt laten staan!)
De invloed van cafeïne bijhouden met Oura: statistieken voor betere nachtrust

Gebruik tags in de Oura-app om bij te houden wanneer je cafeïne gebruikt. Na verloop van tijd ga je patronen zien in hoe je lichaam reageert, vooral als je later op de dag cafeïne gebruikt.
Hier volgen een paar slaap- en herstelstatistieken om in de gaten te houden:
- Rusthartslag: Cafeïne stimuleert je zenuwstelsel en kan je rusthartslag verhogen, waardoor het voor je lichaam moeilijker wordt om tot rust te komen. Je ziet misschien een hogere gemiddelde rusthartslag gedurende de nacht of een vertraagde daling naar je laagste punt.
- Slaaplatentie: Als het langer dan normaal duurt om in slaap te vallen, kan cafeïne daar de oorzaak van zij, vooral als je het in de middag of avond hebt gebruikt.
- Tijd wakker en slaapefficiëntie: Cafeïne kan ervoor zorgen dat je ’s nachts vaker wakker wordt, waardoor je algehele slaapefficiëntie afneemt en je je de volgende dag duf voelt.
- HRV (hartslagvariabiliteit): Een stimulerend middel zoals cafeïne kan je HRV verlagen, een teken van herstel en activiteit van het parasympathische zenuwstelsel.
GERELATEERD: Waarom word ik moe wakker? Hoe je je ’s ochtends alerter kunt voelen






